Tohum Mucizesi

Tohumların toprağı yarıp çıkmaları hepimiz için sıradan bir hadisedir. Ama aslında durum hiçte öyle sıradan bir hadise değildir. Tohumun büyümesi esnasında akılları hayrete düşüren büyük bir mucize gerçekleşmektedir. Toprağın içinde ağırlığı gramlarla ifade edilen küçücük tohum, üzerindeki kilolarca toprağı delip yukarı çıkarken hiç zorlanmaz. Tohumun tek amacı üzerindeki toprağın üstüne çıkıp ışığa ulaşmaktır. Çimlenen tohumlar incecik gövdeleriyle sanki üzerinde toprak yokmuş da boş bir alanda hareket edercesine rahat bir şekilde gün ışığına doğru yol almaktadır. Tohumlar yerçekimine ve üzerindeki onca ağırlığa rağmen tüm fizik kurallarını hiçe sayarak topraktan çıkarlar ve asla gün ışığına çıkarken engel tanımazlar. Tohumun gün ışığına ulaşmasını engellemek için yapılan çeşitli deneylerde ilginç sonuçlar ortaya çıkmıştır. Tohum, önüne çıkan her engelin etrafını dolaşacak kadar uzun filizler çıkartarak ya da büyüdükleri yerde baskı oluşturup yine gün ışığına ulaşmayı başarmıştır.
Ayrıca toprak, içindekileri çürütüp parçalarken bu küçük tohumlara ve incecik köklere asla zarar vermez ve tohumlar ve kökler tam aksine devamlı gelişir ve büyürler.
Tohum filizlenip topraktan çıkarken her zaman dik olarak çıkar. Bunu yaparken tohum yer çekimine aykırı hareket etmektedir. Kökler ise yer çekimine uygun hareket ederek toprağın içlerine doğru ilerlerler. "Aynı bitkinin iki ayrı organı karanlık toprağın içinde nasıl olup da bu şekilde zıt yönlere doğru bir büyümeyi başarırlar?" Bitkilerde büyümeyi yönlendiren uyarılar iki türlüdür; ışık ve yer çekimi. Tohumdan çıkan ilk kök ve filiz bu iki çeşit uyarıya karşı oldukça duyarlı sistemlerle donatılmışlardır.
Filizlenen bitkinin köklerinde yer çekimi sinyallerini algılayan hücreler bulunur. Yukarıya doğru yükselen gövde kısmında ise ışığa duyarlı olan hücreler bulunur. Böylece kökler toprağın altına, gövde ise yukarı doğru gün ışığına doğru hareket eder. Bu iki uyarı türü, köklerin ve filizin büyüme yönü eğer dikey değil de farklı bir yöne doğru ilerliyorlarsa, yönlerini düzeltmelerini de sağlar. Şimdi, tohumun varlığını ve ondaki bu mucizevi halleri sebepler ve tesadüfle izah etmeye çalışanlara soruyoruz.
1. Öncelikle tohum yoktu var oldu. Tohumun varlığını yokluğuna tercih eden iradenin sahibi kimdir?
2. Tohumun içinde ilerde oluşacak o bitkinin bütün yapısal özellikleri gibi binlerce bilgiyi yazan sonsuz ilmin sahibi kimdir?
3. Tohumun içindeki hücrelerin hangisinin köklerde vazife yapacağına hangisinin filizde yer alacağına kim karar vermekte ve kim onları bu bölümlere doğru sevk edip hareket ettirmektedir?
4. Tohumdaki hücrelerin başkalaşmaya başladığı zamanı belirleyen ve onlara gidecekleri yönü gösteren kimdir?
5. İçindekileri çürütüp parçalayan toprak neden tohumlara, ince köklere ve gövdeye zarar vermemektedir?
6. Bitkinin köklerine yer çekimi sinyallerini algılayan hücreleri koyan ve onları toprağın içine doğru hareket ettiren kimdir?
7. Tohumun filizlenip yukarı yükselen gövdesine ışığa duyarlı hücreleri kim yerleştirmiş ve engel tanımadan onları gün ışığına doğru kim hareket ettirmektedir?
8. Karar alma ve uygulama, tercihte bulunma ilim irade kudret gibi birçok sıfatı gerektiren bir iş iken bu sıfatlardan mahrum olan tohum bu işleri hatasız olarak nasıl yapmaktadır?
9. Tohumun bu mucizevi halleri perde arkasında sonsuz ilim, irade ve kudret sahibi olan Allah’ı güneş gibi gösterirken tüm bu işler kendi kendine oluyor ve tesadüf demek mümkün müdür?
Demek Allah’ın inkâr edilmesi tohumların ve sebeplerin sonsuz ilim, irade ve kudret sahibi olduğunun kabul edilmesiyle mümkündür? Yani şuursuz, ilimsiz, iradesiz tohumlarda ve sebeplerde sonsuz ilim, irade ve kudretin bulunması… İşte Allah’ı inkâr etmenin acı neticesi. Allah’ı inkâr edenler bu inkâr ile neleri kabul ettiklerine insaf ile bakabilseler nasıl bir yanılgının içinde olduklarını görecekler ve savundukları fikrin ne kadar temelsiz ve çözümsüz çelişkilerle dolu olduğunu anlayacaklardı…