8- Tekrar açılırım düşüncesiyle kapanmıyorum!

Kapanmak ve Allah’ın tesettür emrine uymayı istemek elbette güzel ama nefsime sahip olamam tekrar açılırım korkusuyla, ümitsizliğe düşmek kötüdür.

Aslında bu sözü bize söyleten yaşaya geldiğimiz şu hayatı kabullenmek, belki çevreye uyum sağlamak ve bunun dışına çıktığımızda yapamayacağımızı düşünmektir.  Çünkü alıştığımız bir hayat tarzımız var ve herkes bizi böyle kabul etmiş ve maalesef nefsimizde bunu kabullenmiş. İşte bu standartlarımızın dışına çıkmak bizi ümitsizliğe sevk ediyor ve kapandığımda ya tekrar açılırsam düşüncesi bizi örtünmekten men ediyor. Çünkü insan çevresinden, bulunduğu ortamdan etkilenen bir varlıktır. Su misali bulunduğu kaba uyum sağlayıp onun şeklini alır.

Hâlbuki bizler Müslümanız hayatımızı çevremize ve içinde yaşadığımız ortama ve zamana göre değil Kuran’a göre ayarlamalıyız. Bizim hayatımızı, çevremiz ve ortamımız değil Kuran ve Sünnetin hükümleri şekillendirmelidir.

Aksi takdirde herkes faiz yiyor diye bizde mi yiyeceğiz bizler Müslümanız ve hakka âyar bir duruşumuz olmalı. Herkes yalan söylüyor diye bizde mi yalan söyleyeceğiz, herkes aldatıyor diye bizde mi aldatacağız, Herkes açılıyor diye bizde mi açılacağız? Elbette hayır.

Çünkü zaman değişse de asır başkalaşsa da şu âlemde değişmeyen tek şey Allah’ın hükümleridir. Eğer bizler inandığımız hayatı, İslam’ın hükümlerini hayatımıza hayat yapmazsak önümüze konulan günahlar içindeki hayata inanmaya başlarız. Bizim asıl söylememiz gereken tekrar açılırım korkusuyla kapanmamak değil “kapanamadan ölüm bizi yakalarsa halim ne olur” olmalıdır. Bugün bu sözü söyleyip te ölümün kendisine geldiği insanların kabrin öbür tarafındaki pişmanlıklarını bir duyabilsek hala kendimizi düzeltmemiz için Rabbimizin bize fırsat verdiğini anlayacağız. Ve nefsimizin bizi bu sözlerle oyaladığını fark edeceğiz.